De Koran – Kader Abdolah

In 2008 kwam die twee boeken uit bij de Geus; de Koran en een boek over Mohammed. De Koran heb ik geleend en gelezen. Dat was overigens niet mijn eerste kennismaking met dit boek want ik had de Penguin-vertaling uit 1968 van Dawood al eens gelezen.
Abolah heeft ervoor gekozen om de hoofdstukken in chronologische volgorde te presenteren wat in de oorspronkelijke verzie dus niet aan de orde is. Ook Dawood trouwens had iets gedaan aan de volgorde. Abdolah voorziet een aantal hoofdstukken van een cursief gedrukte inleiding, soms en verhaaltje uit een vaak Perzische bron of een verhelderende toelichting. Dat zijn eigenlijk de aardigste stukjes uit het boek. Wat het minst aardig is dat zijn de oeverloze herhalingen waar A. NB nog in gesneden heeft wat hem natuurlijk wel een riante plek in het paradijs moet opleveren.
Mijn indruk van het boek is niet wezenlijk veranderd sinds de vorige lezing. Het grote kader is de tegenstelling tussen geloof en ongeloof; gelovigen en ongelovigen. Het boek bestaat uit vermaningen en instructies en een hoop verhaalfragmenten die te herkennen zijn als bijbelfragmenten maar vaak zijn ze dan wel weer net anders. Daar zitten heel mooie vertellingen bij. De schrijver had – zo lijkt het tenminste – geen bijbel bij de hand maar wel een hoop verhalen gehoord. In het eerste gedeelte komen meer van deze fragmenten voor dan verderop. Wat daarbij opvalt is dat een verhaal meestal niet van het begin tot het einde wordt verteld; er wordt vaak vertellend verwezen om een punt te maken op het vlak van geloof-ongeloof. In het eerste gedeelte staan overigens ook veel opmerkingen ter verdediging van de Koran zelf.
In het hele boek is eigenlijk Allah via de Mohammed aan het woord. Dat is wat. Het levert weinig variatie in toon op en waar er iets verandert, levert dat een nog strengere toon op. Eigenlijk had ik het na driekwart gelezen te hebben wel gehad. Toch mooi dat deze vertaling er is; het maakt de Koran veel toegankelijker wat overigens naar mijn smaak de Islamitische zaak geen goed zal doen ook al heeft Abdolah zijn werk heel liefdevol gedaan.

Nu de lastige vraag: Wat zegt dit boek over de huidige Islam? Antwoord: vrijwel niets ben ik bang. Ik zal dus tegen mezelf zeggen: ‘Ik heb een klein beetje een beeld van de Koran, maar heb nog steeds nauwelijks sjoege van de Islam (en de behoefte daar meer van te weten is door het lezen van de Koran niet toegenomen).

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s