Het Gilgamesh epos

Daar liep ik heel toevallig tegenaan; een kwestie van overmacht. De Penguin classic had ik al wel; een onderhand losbladige editie vertaald door N.K. Sandars. Wat ik nu heb gelezen is de vertaling uit 2001 (Amsterdam, Ambo) van Theo de Feyter. Het boek is ingedeeld in tabletten zoals het verhaal ook op tabletten in spijkerschrift is geschreven. Er hebben in de tijd van Summeriers en Akkadiërs en Hetietten verschillende edities gecirculeerd.

Gilgamesh is een beetje ADHD- achtige koning van Oeroek. Hij komt wat tot rust wanneer hij de in de natuur opgegroeide Enkidu leert kennen. Na een gevecht worden ze vrienden en samen verslaan ze het monster in het cederbos.
Na de dood van Enkidu wil Gilgamesh meer weten over de dood en de onsterfelijkheid en gaat hij op pad naar de Noach-achtige figuur die onsterfelijk is geworden en komt uit de tijd van voor de vloed.

Met dit boek stap je een wereld binnen van wonderlijke goden en gebruiken; de stokoude cultuur van het huidige Iran en Irak. Heel fascinerend en meestal goed te volgen; soms met rare herhalingen en vaak ook heel menselijk. Ook toen waren mannen te verleiden door mooie vrouwen, ook toen kenden mensen hun trots, ook toen werd de dood als iets lastigs ervaren en ging men op zoek naar onsterfelijkheid…

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s