Aurelius Augustinus – Belijdenissen

De bij Ambo/Olympus uitgegeven en  door Gerard Wijdeveld vertaalde versie; een uitgave uit 1997. Die had ik al wel eens eerder gelezen maar daar was me niet veel meer van bijgebleven dan dat het niet overal even toegankelijk was. Die mening hoef ik na herlezing niet bij te stellen. Het grootse deel van het boek is een soort geestelijke autobiografie of een heel uitgebreid bekeringsverhaal. Hij doet dat in een heel eigenaardige stijl want hij richt zich direct tot God waardoor het ook in die zin letterlijk een belijdenis wordt. Wat ook bijzonder is, is de grondige en zeer persoonlijke manier waarop hij zijn eigen wezen bloot legt, zijn denken en doen van voordat hij (weer) toetrad tot de Katholieke Kerk die hij overigens ook zo noemde. Na zijn bekering gaat het verhaal niet verder maar komt er nog een aantal onderwerpen in zekere wanorde aan bod. Eigenlijk gaat het op een erg zonderlinge manier over de schepping van de hemel en de aarde. Hij komt dan op thema’s als tijd en eeuwigheid en het willen. Hier ging ik wel begrijpen dat hij ook als filosoof bekend is want hij gaat hier ronduit filosofisch te keer. Toch vond ik de laatste hoofdstukken – boeken eigenlijk – taai.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s