Joseph Roth – Vlucht zonder einde

Bij Veen hebben ze blijkbaar Veen Klassiek weer nieuw leven ingeroepen. Dit boekje zit er ook bij. Het is een vroege roman (1927) en je kunt je afvragen of het wel een roman is. Het is in ieder geval een mooi boek over Franz Tunda die na krijgsgevangenschap in Rusland blijft hangen en zelfs ondanks zichzelf gaat meedoen met de revolutie. Toch verlaat hij een paar jaar later het land op zoek naar zijn verloofde die in Wenen was achtergebleven. Ze is er niet meer, er gaan geruchten dat ze in Parijs is en getrouwd. Franz Tunda reist dan eerst naar zijn broer die dirigent is in een stad aan de Rijn. In dit boek worden grote steden bij name genoemd, maar dit blijft een stad aan de Rijn. Uiteindelijk komt hij in Parijs waar hij wat lummelt, een meisje wat conversatieles in het Duits geeft en oog in oog met zijn verloofde komt te staan die hem niet meer herkent. Hij lijkt overbodig te zijn. Dat is dan heel kort het verhaal dat overeenkomsten kent met het exilleven van de schrijver. De roman is veel meer dan dit. Het gaat hier om observeringen en beschrijvingen; Roth was als schrijver in eerste instantie veel meer als journalist aan het werk geweest en ik heb het idee dat de journalistenpen in dit boek nog erg meedoet wat de roman juist bijzonder maakt. Overigens deed het boek me denken aan Tarabas, ook zo ’n dun werkje waarin heel veel gebeurt met weinig woorden. Nog even en Roth is niet meer het geheim van een wereldwijd netwerk gevormd door liefhebbers waarvan nauwlijks iemand weet dat het bestaat. O ja, mooi vertaald dit boekje door Elly Schippers.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s