Erasmus – Lof der Zotheid

De zotheid is aan het woord en toont aan hoeveel er niet tot stand komt op deze wereld door haar inbreng. Dat gebeurt op een vrolijke toon en met aanhalingen naar tal van klassieken. Gaandeweg wordt de toon wat minder jolig en worden tal van mensen (geleerden, filosofen, theologen, monniken) op de hak genomen evenals de bijbehorende instituten. Een pleidooi voor zotheid dus, maar aan de andere kant en gevoed door een goede dosis ironie ook een aanklacht tegen de dwaasheid van deze lieden en instellingen. Erasmus hoorde overigens tot al de genoemde categorieën en had er geen moeite mee om ook met zichzelf de spot te drijven. Overigens wordt de toon in het laatste deel wat meer theologisch  en zou dat voor sommigen een reden kunnen zijn om daar dan maar af te haken. Dat lijkt me helemaal geen probleem want ben je eenmaal daar beland, en zo’n klus is dat niet, dan heb je al ten volle kunnen genieten van de geestigheid en eruditie van deze man.

Voor ons is dit nu de bekendste titel van Erasmus. Ook toegankelijk zijn de brieven die worden uitgegeven door Ad Donker (12 delen!) en de colloquiums waarvan ik alleen de Engelstalige versie van Thompson heb. Dit zijn dialogen, kleine toneelstukjes geschreven voor het onderricht in het latijn. Daarnaast zijn het koddige en soms scherpe dialogen waar niet iedereen blij mee was. Hij is er steeds aan blijven werken en zo is het geheel flink uitgedijd. Je zou bijna vergeten dat Erasmus toch gewoon een soort theoloog was.

Overigens las ik de vertaling van Harm-Jan van Dam, uitgegeven door Atheneum – Polak & van Gennep uit 2001

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s