Alice Munro – Twee verhalen

The bear came over the mountian. Een kort verhaal; menselijk en actueel. Voor mij was dit weer eens kennis maken met een voor mij nieuwe auteur. Wel een bekende naam natuurlijk, ze kreeg in 2013 de Nobelprijs. Dit verhaal komt uit de bundel Hateship, Friendship, Courtship, Loveship, marriage (2001).
Het is een verhaal over Grant, een voormalig docent in Anglo-saksische en Noordse talen. Zijn vrouw Fiona, oorspronkelijk IJslands en eigenzinnig links, is in de war aan het raken. Ze wordt opgenomen in een verzorgingstehuis. Ondertussen leren we Grant in kleine dingen beter kennen. Ook hoe hij vroeger kleine affaires had met vrouwen. Eenmaal in het verzorgingshuis krijgt Fiona een soort affaire met Aubrey die daar tijdelijk is. Ze trekt steeds met hem op en herkent Gant niet meer.
En dan wordt ze ziek en verhuist ze naar een andere afdeling. Aubrey blijkt naar huis te zijn en Fiona van slag. Grant zoekt contact met Aubrey’s vrouw, Marian, een bij de hante dame die Aubrey naar huis heeft genomen om niet in de financiële problemen te komen. Grant was juist langs gegaan om te vragen of Aubrey niet af en toe naar het verzorgingshuis kan komen; zijn vrouw zou daar van opknappen. Ze ziet dat helemaal niet zitten.
Als Grant dan thuis is staat er een bericht van de Marian op het antwoordapparaat. Ze klinkt anders en zoekt toenadering. Grant denkt over deze vrouw en vrouwen in het algemeen en ziet scenario’s. Hij bezoekt zijn vrouw die hem weer herkent en adequater reageert.

Het aardige van dit verhaal is de heldere Hotz/ Elschottaal in combinatie met veel open ruimte en een open slot. En er wordt ondanks het kleine bestek veel nuance toegevoegd. Als dit verhaal exemplarisch is voor het oeuvre van Munro, dan heb ik heel prettig een nieuwe schrijver leren kennen.

Hateschip,Friendship, courtship, loveship, marriage is een verhaal dat in de jaren na de oorlog speelt. Joanna past op de kleindochter van Mr. McCouley, Sabitha,  en woont daar in. Ze heeft contact met de vader van het meisje die een wat losgeslagen leven leidt in het westen van Canada waar het verhaal zich afspeelt. Het is duidelijk niet de bedoeling dat ik als lezer de indruk krijg dat we met een aantrekkelijke vrouw te maken hebben. Ze blijkt uitermate praktisch te zijn.

Sabitha heeft brieven van Joanna aan haar vader en van haar vader aan Joanna onderschept en met haar vriendin daar van alles aan toegevoegd. Als gevolg daarvan denkt Joanna dat hij belangstelling voor haar heeft. Duidelijk is dat hij geld nodig heeft. Dat stuurt ze niet, ze stuurt zijn meubelen en komt zelf om te ontdekken dat hij in een vervallen hotel woont midden in het niets. Hij is doodziek bovendien.

Uiteindelijk, als McCouley is overleden, blijkt dat ze zijn getrouwd en zelfs een kind hebben. Afloop en wendingen zijn in dit verhaal niet voorspelbaar. Karakters zijn zeer aannemelijk. Het leven is nooit oppervlakkig. Hulde aan Munro.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s