Tom Lanoye – Sprakeloos

Een roman? Een egodocument? Lanoye laat al vroeg in het boek doorschemeren dat het boek over zijn moeder moet gaan, maar dat hij geen letterlijk verslag heeft geschreven. Wat hij ook heeft gedaan, hij heeft in ieder geval een geweldig mooi boek geschreven over zijn flamboyante moeder die op zeker moment een beroerte kreeg en daarna nog een aantal en vervolgens is overleden.

Het boek gaat over hemzelf, het vlaamse slagersgezin waarin hij opgroeide, zijn vader en natuurlijk over deze vrouw die overal waar ze kwam de boventoon voerde en het zelfs schopte tot gevierd lid van de amateur toneelvereniging. Het boek beschrijft roerend het proces van teloorgang, het gegeven dat juist deze talige vrouw nu sprakeloos was geworden.

Het boek gaat nadrukkelijk over de talige zoon die uit deze vrouw is voortgekomen. Het boek stroomt over van taal. Daarover schrijft hij ‘de slogan “less is more” die de latste decennia in onze letteren zodanig veel opgang heeft gemaakt dat men gerut mag spreken van een ziektebeeld, genaamd literaire anorexia nervosa.’ En dan volgt er een enorm pleidooi voor het grote talige gebaar dat eindigt met ‘minder is minder. En daarmee uit’

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s