Nina Polak – Gebrek is een groot woord

Een zeer eigentijdse roman van 238 pagina’s die ook nog regelmatig wat aan wit bevatten. Een roman over vrijheid en binding, over een geordend leven in Amsterdam met een vriend en een kind, of toch weer aan de zwerf om schepen van rijke burgers naar de zonnige plaats van bestemming te zeilen.

Het is een levendig boek waarin grote dingen snel kunnen gebeuren. ‘Terug op de Inktvis boek ik voor zeventig euro een ticket naar Sardinië. Ik haal de losse strips met pillen uit de plastic envelop en neem onmiddellijk het eerste paar in, zonder gedachten, zonder ceremonie, met een verschrikkelijke slok Dr. Pepper uit Loods geheime voorraad.’ Ziezo, besloten toch weer te gaan varen en een abortus in gang gezet. Ik bedoel maar.

Hoofdpersoon is Nynke die ook wel Skip wordt genoemd. Ze heeft jaren geleden een relatie gehad met Borg die ondertussen aan de Universiteit les geeft. Hij blijkt een novelle te hebben geschreven over deze liefde die onder de titel ‘De onschuldige; een liefdesgeschiedenis’ is opgenomen in de roman. Skip heeft gevaren en gevaren en is teruggekeerd in Amsterdam om te logeren in het tuinhuis van Nico en Mascha en hun slimme zoon Juda. Met deze jongen die in zijn eindexamenjaar zit heeft ze regelmatig appcontact en die appjes zijn een beetje typografisch weergegeven als in een app-programma. Geinig.

Eenmaal terug in Amsterdam ontmoet ze Borg opnieuw en lijkt het opnieuw dikke mik. Ze raakt zwanger en denkt veel terug aan haar moeder die ook min of meer onbedoeld zwanger was. En ze leest dus stiekem het manuscript van Borg waar ze enorm boos van wordt. Resultaat: Opnieuw zeilen en abortus.

Of ze opnieuw terug gaat naar Borg blijft open. Wat wel steeds duidelijker wordt is het beeld van de moeder, Nellie, die tijdens de eerste periode met Borg was overleden. Dat geeft ruimte voor allerhande psychologische invullingen, maar die worden gelukkig niet volbracht en dat is sterk.

O ja, dan de titel nog. Het is geen titel die er dik bovenop licht en als ik goed heb opgelet is het ook geen letterlijk citaat. Het zou een opmerking kunnen zijn van Nynke over zichzelf. Over haar neiging om de voorkeur te geven aan een zwerend en zeilend bestaan. Nou ja, gebrek, gebrek. Dat is een groot woord…

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s