Flaubert – Bouvard en Pécuchet

Een roman die in 1987 is vertaald door Edu Borger en is uitgegeven door de Arbeiderspers. Het boek is in 2007 opnieuw uitgegeven als onderdeel van de Leesclub van NRC Handelsblad. Die editie heb ik hier dus liggen.

Het leek ons een leuk voorleesproject en zo zijn we er dus aan begonnen. Het boek begint heel koddig met deze Bouvard en Pécuchet, zonderlinge heerschappen, die elkaar heel toevallig ontmoeten en trouwe vrienden worden. Al snel trekken ze intensief met elkaar op en dan ontvangt Bouvard een erfenis van zijn oom die eigenlijk zijn vader was. Van dat geld kopen ze een landje op het platte land met een boerderij erbij en een woonhuis. Op pagina 36 zijn ze al goed en wel verhuisd.

Het eigenaardige aan dit boek is met horten en stoten het verhaal vertelt. Het gaat niet soepel en dat herken ik niet van Madame Bovary. Ik zit net wat terug te lezen en merk op dat dit bezwaar veel kleiner is wanneer ik zelf lees dan wanneer het voorgelezen wordt. Wij hebben onze poging gestaakt, en eigenlijk was ik van plan het boek terug te brengen naar het Kringloopcentrum waar het vandaan kwam. Dat doe ik toch niet, ik ga de roman te zijner tijd toch nog een kans geven, maar dan op mijn eentje, met een boekje in een hoekje.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s