Ronald Prud'homme van Reine – Onthoofdingen in de hofstad; De val van de Oldebarnvelts

Een boek uit 2019. Ik ben ook een keertje bij de tijd, ook al zijn de beschreven gebeurtenissen al weer van een tijdje geleden.

In een vrij droge stijl gaat het over het leven van Johan van Oldebarneveld, zijn relatie met Maurits en de toenemende verwijdering tussen de twee zeker sinds het bestand. Vervolgens wordt beschreven hoe het tot een climax komt en Oldebarneveld op het Binnenhof werd gearresteerd en gevangen gehouden zonder lectuur en een hele tijd zonder schrijfgerei. Hij wordt ondervraagd zonder advocaat en namens de Staten Generaal terwijl dat juridisch niet kon. Hij is opgepakt in Holland en moest dus door de Hollandse Staten voor de rechter gesleept worden. Zo is het dus niet gegaan. Ondertussen werd in veel steden het bestuur ontdaan van remonstranten. En zo gaat het voort tot en met de executie van Oldebarneveld.

Daarna komt de focus te liggen op de broers Willem en Reinier, de zonen van Johan. Een paar jaar na de dood van hun vader waarbij een deel van het familiebezit verloren ging, zette Willem een complot op om Maurits te vermoorden. Reinier raakte betrokken als geldschieter en al gauw deed er een heel clubje mee. Sommigen uit overtuiging, anderen omdat het goed betaalde. Toen het bijna zover was werd het plan verraden en ontstond er een landelijke jacht op de deelnemers. Het boek beschrijft de lotgevallen van de belangrijkste deelnemers. Een aantal werd onthoofd en dat gold ook voor Reinier. Willem was ondertussen al lang en breed het land ontvlucht en woonde voortaan in Brussel waar hij uiteindelijk Room Katholiek werd.

Vervolgens is er nog aandacht voor Jacob Westerbaen die in 1625 trouwde met Anna Weytsen, de bemiddelde weduwe van Reinier van Oldebarneveld. Westerbaen is waarschijnlijk de schrijver van Historie van het leven en sterven dat later Waerachtige historie is gaan heten. Hij was arts en dichter en een bekende van Constantijn Huygens. Hij liet in de buurt van Den Haag Ockenburg bouwen en woonde er als landedelman.

Het boek besluit met van Oldebarneveld door de eeuwen heen, om het zo te noemen. Heel geinig is de beschrijving van de moeizame en late tot stand koming van monumenten en dergelijke. Zo ontdekte ik dat de buste die hier voor het JVO staat aanvankelijk op het stationsplein heeft gestaan.

Een leuk heel toegankelijk bok met een huiveringwekkende titel, dat wel.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s