Cees Nooteboom – Het volgende verhaal

Een aantal jaren geleden las ik het boekenweekgeschenk uit 1991 en ik ben er toen een beetje in gestikt; het boeide me totaal niet, het werd een brei en dat was het dan.
Nu heb ik Nootebooms Hotel en overigens ook ooit ‘Philip en de anderen’ gelezen. In het Hotel zit een aantal heel mooie stukken en daarom leek het me toch aardig om ‘Het volgende verhaal’ opnieuw te lezen.
Ik vond het een prachtig boek; het is dromerig, heeft veel lagen, veel verwijzingen naar de klassieke wereld (Ovidius, Tacitus, Plato, Cicero, Homerus…) en onder anderen het verhaal van de hoofdpersoon, docent klassieke talen, die ondanks zichzelf in een affaire met de docente biologie – ze heeft even genoeg van haar eigen man – verzeild raakt. Daarbovenuit gaat zijn bewondering – hij beweert zelf dat het geen verliefdheid is – voor een briljante, mooie en mysterieuze leerling die een relatie heeft met die docent waar de lerares biologie mee getrouwd was. Dat was natuurlijk de reden waarom ze zichzelf beschikbaar achtte voor een verhouding met onze hoofdpersoon. Op deze manier klinkt het allemaal nogal banaal, maar dat is het dus helemaal niet. Als gezegd; ik vond het een geweldig boek waar ik weinig van hoor. Niemand heeft het me ooit aanbevolen of zo. Wonderlijk is dat.