Eemhuis

Het viel even niet mee om de goede website te vinden. Dat kwam omdat ik op zoek was naar Reutelings. Dat levert best wat op maar niet de architecten van het Eemhuis te Amersfoort. Ik had moeten zoeken naar Neutelings-Riedijk, de architecten van Beeld en Geluid, Het Rozet in Arnhem en dus ook van het Eemhuis waar de biep, het archief, Kade (Kunst aan de Eem) en Scholen in de Kunst in gaan zitten. Die biep is dus vandaag geopend en ik ben na het werk een kijkje gaan nemen. Nu had ik op de site van Neutlings-Riedijk al wel eens een impressie gezien van hoe het eruit zou gaan zien, maar ik was bij binnenkomst toch verbluft. De entree is pretentieloos en des te groter dus de verrassing. Bij binnenkomst staat men pardoes in een enorme hal die omhoog loopt en waarvan de wanden naar elkaar toe komen hoe hoger de vloer wordt. Eigenlijk is het een soort tribune met iets van 5 niveau’s. Dat is de ruimte waar de tijdschriften en de kranten zijn en dus ook de plekken om lekker te lezen of te studeren. Aan de zijkanten van deze hal is de eigenlijke boekenverzameling neergezet. Vanuit de hal kijk je door een aantal grote houten kozijnen, de vloer is trouwens ook van hout, dit gedeelte binnen. Het plafond is van metaal met allemaal halve ballen erin. De structuur die ook aan de buitenkant zichtbaar is als bovenlaag van het gebouw. Hier is de afdeling van Scholen in de Kunst gevestigd. Ik kwam er via een prachtig trappenhuis dat bestaat uit beton en hout.

IMG_0156

Bibliotheken veranderen van functie. Het lenen van boeken daar gaat het toch om? Ja, dat kan nog steeds, maar bij elke moderne biep krijg ik het idee dat het een soort stedelijke huiskamer is. Je kunt er prettig vertoeven, studeren en lezen. Dat is wat ik al meteen deze eerste dag zag gebeuren. In dit prachtige gebouw wil iedereen wel verkeren. Dat wordt nog een probleem, net als het parkeren van de fietsen als ook de kunstcursussen en de muziekschool van start zijn…

IMG_0165

Advertenties

Om in de gaten te houden; een hulp om niet te vergeten

David Sedaris

Bij uitzending gemist zag ik Boeken op reis met Wim Brands over David Sedaris. Van die man had ik dus nog nooit gehoord.  Nu ik ondertussen over hem heb gelezen op Wikipaedia blijkt het ietwat zonderling te zijn dat de naam Sedaris bij mij geen lampje deed branden. Hij is niet alleen een schrijver van verhalen maar ook Zap-er.

Dit is de link

De kunst van het heldere denken – Rolf Dobelli

25062013686
Een aardig boekje; heel vlot en luchtig geschreven. Eigenlijk is het een bundeling van columns die in FAZ en in Zwitserland verschenen. Er passeren ruim vijftig denkfouden met als achtergrond wat evolutionaire psychologie die probeert gedrag vanuit oergedrag te verklaren. In berenvellen hadden we de neiging snel te beslissen om te vluchten voor een sabeltandtijger en zo hebben we nog steeds de neiging snel en primair te reageren terwijl dat lang niet altijd de verstandige weg is. Ook Khaneman wordt genoemd. Opnieuw dus aandacht voor intuïtief en snel denken tegenover langzaam en moeizaam denken.

Ons feilbare denken; Thinking, fast and slow – Daniël Kahneman

Dit is een omvangrijk boek over denken, beslissen en het maken van keuzen. Aan de basis staat de idee dat we in ons brein te maken hebben met twee systemen. Die zijn er natuurlijk in de neurologisch aanwijsbare zin maar wel om één en ander te verhelderen. Systeem 1. gaat over snel, ongecontroleerd en intuïtief denken. Systeem 2. is kritischer, zorgvuldiger en lui. Door middel van talloze tests en onderzoeken wordt aangetoond dat we vaak beslissingen nemen gebruik makend van systeem 1. Dat gaat op tot hoog opgeleide lieden aan toe. Het gaat om veel voorkomende denkfouten en het is niet onaardig om daarop gewezen te worden. Een deel van het slordige en snelle denken wordt bestreden met statistisch denken wat ook hoort bij systeem 2. Bij dit deel van de verhandeling moest ik soms wel afhaken; ik kan me er alles bij voorstellen, maar in deze hoek ben ik een en al blinde vlek. Dat neemt niet weg dat het ook voor mij een heel boeiend boek is. Het kan helpen zicht te krijgen op eigen denkvalkuilen. Daarbij kan het helpen om een op te lossen probleem opnieuw te formuleren waardoor het in een ander licht komt te staan (90% kans op herstel of 10% kans op overlijden). Het probleem kan ook in een groter kader worden gepresenteerd; Wat ook meespeelt is dat mensen niet houden van verlies en dus ook niet van een formulering die een ontwikkeling in termen van verlies beschrijft. Wat vaak terugkomt is de neiging van systeem 1. om snel conclusies te trekken op basis van te weinig informatie: What you see is all there is (WYSIATI).

Teggen het einde van het boek gaat het over de waardering die mensen geven aan een vakantie of aan hun hele leven. De schrijver wijst hier op de neiging om te focussen op hoogtepunten en de afloop en niet op de duur.

Lastig in dit verder heel leesbare boek is dat concepten die bijdragen aan het begrijpen van het geheel niet altijd helder worden uitgelegd. Zou het aan de vertaling kunnen liggen? Hoe dan ook; voor iemand die nooit dit soort boeken leest is het een heel bruikbaar boek.

Met dit verhaal doe ik het boek overigens in ernstige mate te kort want het staat boordevol opmerkelijke zaken en loopt bovendien niet leeg wat snel kan gebeuren.

Hier dan nog de Wikilink naar Daniel Kahneman

Dick Swaab – Wij zijn ons brein

Met name het hoofdstuk dat handelt over het feit dat we eigenlijk geen vrije wil hebben was al flink in de kranten besproken. Zodanig dat je bijna zou denken dat het hele boek daarover gaat. Dat is dus niet het geval. Het is een zeer leesbaar en vrolijk boek over de ontwikkeling, de afwijkingen en de ondergang van onze hersenen. Of zoals de ondertitel zegt:’Van baarmoeder tot Alzheimer’.
Voor de liefhebbers passeert er op heel toegankelijke wijze heel wat aan hersenanatomie. Dat moet ook wel want anders valt dit verhaal moeilijk te vertellen. In mijn hersens gaan die termen niet beklijven en ik zou nu moeten kunnen uitleggen waarom eigenlijk niet. Tsja.
Wat me vooral boeide en wat me hopelijk bij zal blijven – in ieder geval tot ook bij mij het aantal hersencellen te drastisch zal zijn afgenomen – zijn de volgende drie onderwerpen:

1. Het feit dat de genen, maar vooral ook het leven in de baarmoeder heel bepalend is voor de ontwikkeling van hersenen en ook het verwerven van afwijkingen. Autisme blijkt in de meeste gevallen in de baarmoeder aanwezig te zijn. Dit is dan ook meestal de reden voor een moeizame bevalling. Zo is de moeizame bevalling niet de veroorzaker van het autisme.

2.Swaab gaat vrij uitgebreid in op hersenen en religie. Heeft hij een Christelijke achtergrond? Dat moet haast wel. Hij trekt hier flink van leer en heel overtuigend wat mij betreft.

3. Dan de passages over de vrije wil. Eigenlijk wilde ik daar niet in mee, maar toch vond ik het verhaal hier helderder dan ik het eerder uit de media had meegekregen. Het is een realistisch verhaal net als het hele boek.

Ja, zoals ik al zei is het ook een vrolijk en grappig boek. Zeer leesbaar en informatief. Het is een belangwekkend verhaal omdat het aantoont hoe tal van kwesties als pedofilie, agressie, autisme, schizofrenie en Alzheimer hersenkwesties zijn en zo ook benaderd moeten worden.

Personal bike

Mijn vorige Personal Bike, een tweede handsje, is na een aantal jaar overgegaan in het bezit van mijn dochter en van oranje blauw geworden. Zij heeft er nog anderhalf jaar op doorgereden en toen wilden ze ‘m bij het Kringloopcentrum al haast niet meer hebben. Ondertussen heeft zij een nieuwe, een knalrode. Sinds vandaag heb ik dus ook een nieuwe met daarop het rek dat ik ooit nog op mijn Burko had laten zetten. Vervolgens is-ie meegegaan naar de genoemde fiets die van kleur veranderde en nu zit-ie dus op mijn nieuwe Personal Bike. Een Personal Bike is geen hippe fiets. Het is zelfs een was suffige fiets. Aan de andere kant was het wel een origineel ontwerp waarvan aspecten later door andere fietsenontwerpers zijn overgenomen. Het waarlijk mieterse aan een Personal Bike is het verzet. Dat maakt het een genot om op zo’n fiets te rijden en onbegrijpelijk dat niet iedereen zulks doet. Enfin; dit is ‘m dan: