Henry of Navarre. De film

Een historische film over de prins uit Navarre die in het gekonkel van Parijs terecht komt om te trouwen met de dochter van Catherina de Medici. Een berekend huwelijk dat in de film nu ook niet de hele tijd tegen de zin was. Navarre hoorde bij de Hugenoten en tijdens de dagen van het huwelijk zijn er extra veel in de stad. Er is een aanslag op Coligny en om een enorme vergelding te voorkomen besluiten de katholieken in te grijpen. Dat loopt uit de hand en zo vond de bloedige Bartelomeüsnacht van 1572 plaats. Ondertussen wordt de prins vastgehouden in het Louvre, het paleis. Tijdens een jacht met de volgende koning, een zoon van genoemde Catherina, weet Henry te ontsnappen en in een latere veldslag te winnen. Ondertussen heeft hij zijn liefde gevonden, maar daar is de paus dan weer tegen, ook al is hij ondertussen voor de tweede keer katholiek geworden om de godsdienststrijd tegen te gaan. Hij vaardigt ook het edict van Nantes uit waarbij gezegd wordt dat protestanten en katholieken gelijke rechten en kansen hebben in het land. Zijn geliefde, ondertussen zijn vrouw wordt vergiftigd terwijl ze zwanger is en Henry is ondertussen koning Henry IV met het voornemen er ondanks alles wat goeds van te maken. Daar is niet iedereen content mee. Hij is ondertussen opnieuw in een huwelijk gedwongen om voor een nakomeling te zorgen. Het lijkt erop dat de italiaanse vrouw, opnieuw een Medici, hem laat vermoorden. Einde film.

Ik begrijp dat de film is gebaseerd op werk van Klaus Mann. Het is een film uit 2010 gemaakt door Jo Baier met muziek van Hans Zimmer en Henry Jackson.

Advertenties

Durak (The Fool) – een film

In de Hallen van Amsterdam, vlak bij de Kinkerstraat een Russische film gezien, Durak. Een heftige film over een jongeman die met vrouw en kind bij zijn ouders woont op een flatje. Hij studeert iets bouwkunde-achtigs en ontdekt dat een andere flat in het stadje op instorten staat. Het geld dat ooit was bestemd voor onderhoud is in verkeerde zakken terecht gekomen en gaandeweg blijkt het hele bestuur zo corrupt als wat. De informatie wordt verbrand, de verantwoordelijken doodgeschoten en de klokkeluider wordt door de bewoners in elkaar geslagen nadat hij ze uit hun appartementen had getrommeld om ze te redden.

Een treurig verhaal over hoe het in Rusland toegaat, NB met steun van een Russisch filmfonds gemaakt. Dat is dan wel weer heel bijzonder. De muziek in de film wordt effectief maar niet overheersend ingezet. Verder viel op dat er heel vaak heftig wordt gereageerd en gecommuniceerd. Ik moest een beetje aan romans van Dostojevski denken waar  het ook vaak van heftigheid naar heftigheid gaat. Hoe dan ook een mooie film.

Hannah Arendt – de film

Op voorhand had ik zowel positieve als negatieve opmerkingen over de film gelezen. Ik vond het een boeiende film met en titel die de lading niet dekte. Ja, de film gaat natuurlijk over de filosofe, maar dan vooral rond het Eichmann- proces en de toestanden die het opleverde toen zij met ‘de banaliteit van een kwaad’ – een term die overigens niet letterlijk voorbij kwam – voor de dag kwam. Eichman was een sul die braaf had gedaan wat hem werd gevraagd en niet op het goede moment heeft nagedacht.

De film speelt deels in het intellectueel migrantenmilieu in New York, deels in Israël en ook nog even in Duitsland. Dat is in een terugblik wanneer de relatie met Heidegger even passeert. De film eindigt wat abrupt wanneer er ondertussen talloze sigaretten in rook zijn opgegaan.

Old Joy – Kelly Reichardt

Voor het eerst in lange tijd weer een film gezien. Old Joy is een langzame film met veel stilte en mooie beelden. De samenvatting kan kort zijn: Twee vrienden trekken een nachtje de natuur in en keren weer terug naar de stad. Er blijft veel niet gezegd als in een goede roman. Er blijft dus veel over om in te vullen, om over na te denken. Het blijkt om vrienden te gaan die wat uit elkaar zijn gegroeid. De een leeft met een vrouw en hoewel het huishouden er nog wat alternatief uitziet is hij wel min of meer geslaagd. De vrouw is zwanger. De ander – kaal hoofd en redelijk ruige baard – lijkt in de bijstand te zitten, zit regelmatig te blowen maar is wel degene die het meest bijdraagt aan de conversatie. Ze gaan naar een bijzondere plek in het bos waar een soort warmwater bron is waarvan het warme water naar een soort half vervallen op poten staand badhuis wordt geleid. Eigenlijk hadden ze er de vorige avond al willen arriveren maar de aanwijzingen van de vriend met de baard bleken niet helemaal betrouwbaar te zijn. Hoewel, de volgende dag blijken ze toch behoorlijk in de buurt te zijn. Er blijkt iets moeizaams in de vriendschap te zijn geslopen; het is niet meer zoals het was. Dat maakt de trip onbevredigend. De achtergebleven vrouw vertrouwt het niet helemaal en belt een paar keer. Al met al alle aanleiding om verwikkeld te raken in een woest avontuur. Dat gebeurt dus niet en zo gingen in ieder geval mijn gedachten veel meer in een ritme als wanneer ik een boek lees. Dat maakt deze film wel bijzonder is was misschien wel mede de reden waarom hij op het IFFR van 2006 de VPRO Tiger Award kreeg.

Extemely loud & incredibly close – de film

Het boek van Foer heb ik een aantal jaar geleden wel gelezen en ik vond het een fantastisch boek en dat vind ik nog steeds. Het is ook een boek dat na eerste lezing bij mij allerlei vragen opriep. Het was me allemaal niet meteen duidelijk.

Dan de film. Die is ook prachtig en veel makkelijker te doorgronden. Eigenlijk is het een aangrijpend verhaal over verlies en verwerking. Het jongetje Oskar Schell is op 11-9 zijn vader verloren en laat zich door zijn fantasie en briljante brein leiden in een zonderlinge zoektocht. Niet naar zijn vader, maar naar het slot dat past bij de sleutel die hij in zijn vaders spullen vond. Onderhand ontstaat er ook contact met een huurder bij zijn oma die aan de overkant woont. Een door het bombardement op Dresden letterlijk tot zwijgen gebrachte man die zijn opa blijkt te zijn. Op het eind blijkt dat zijn moeder al zijn pogingen heeft gevolgd en blijkt het helend te zijn geweest voor beiden.

Zo verteld is het een mooi en afgerond verhaal. Het bijzondere zit toch wel in de persoon van Oskar, die van de oude man en ook die van de vader. Dat komt dan natuurlijk weer door de bijzondere persoon die Foer in gedachten had. In het boek vind ik Oskar trouwens nog leuker; in de film komt hij ernstiger op mij over. Enfin; een mooie film en een goede aanleiding om nog eens in het boek te snuffelen.

Troubled Water

Ja hoor, alweer een film gezien. Ik kan nu voor het eerst in mijn leven niet volhouden dat ik heel weinig films zie. Dit is een Noorse film, DeUsynlige, over een jongen die vrij komt uit de gevangenis nadat hij veroordeeld was geweest wegens de dood van een jongetje waar hij samen met een vriend bij betrokken was. Deze Jan blijkt orgel te kunnen spelen en vindt een baan als kerkorganist. Hij krijgt een verhouding met de jonge predikante die ook een jong blond zoontje heeft. Ondertussen komt hij in contact met de ouders van het dode en nooit teruggevonden jongetje – hij was omgekomen in een stromende rivier- en dan blijkt dat de moeder de dood van haar zoontje nog helemaal niet heeft verwerkt en dat leidt tot dramatische verwikkelingen.

Het aardige van de film is dat het verhaal niet chronologisch wordt verteld en bovendien dat het vanuit verschillende gezichtspunten wordt verteld, namelijk dat van Jan en dat van de moeder van het verloren zoontje. Een mooie film over schuld, nieuwe kansen en verwerking.

Welt am Draht – Fassbinder

Een lange film om in één keer uit te kijken; iets wat we toch min of meer hebben gedaan. Een zonderlinge film die in de jaren 70 is gemaakt als tv film. De film ademt zoveel jaren 70 dat het lijkt alsof het erom gedaan is. De manier van filmen is vaak apart en er is heel veel gebruik gemaakt van spiegels. In heel veel scenes wordt gebruik gemaakt van spiegels en dat heeft mogelijk te maken met de inhoud van de film. Er is een instituut waar een supercomputer is gemaakt met behulp waarvan een gesimuleerde wereld is gemaakt om zo kennis te vergaren voor de eigen wereld. De vorige directeur is op onduidelijke wijze aan zijn eind gekomen en de nieuwe komt er achter dat er van alles aan de hand is. Hij wordt uiteindelijk de outcast van het instituut en ontdekt dat hij zelf deel uitmaakt van een gesimuleerde wereld.

Opmerkelijk:

1. Vrouwen die haast allemaal even onnatuurlijk reageren. De verklaring later is dan dat zij ook simulaties zijn
2. Als gezegd het moderne jaren 70 uiterlijk
3. Het gebruik van klassieke muziek, vaak gekoppeld aan personen of interieurs; een soort leitmotiven dus.
4. Bijzondere camerastanden en als gezegd het gebruik van al die spiegels
5. Mooi gesproken duits.